موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه فصلنامه مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری 2717-1345 5 3 2023 11 20 واکاوی عوامل مؤثر بر به وجود آمدن اختلال نقص توجه و بیش فعالی در دوران کودکی 77 95 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA فاطمه دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران فاطمه استادیار گروه روان شناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. مریم دانش آموخته دکترای تخصصی، گروه علوم تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2023 05 16 اهمیت مشکلات دوران کودکی به ویژه نقص توجه ـ بیش فعالی برای فرد و برای خانواده و جامعه، سبب شده است تا این اختلال، بیش از پیش مورد توجه روان شناسان قرار گیرد. بنا بر تعریف راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ویرایش پنج (DSM IV)، اختلال نقص توجه و بیش فعالی، اختلالی عصبی ـ رشدی است؛ که با الگوهای رفتاری مداومی چون بی توجهی یا بیش فعالی ـ تکانشی، شناسایی می شود. شدت نشانه های این اختلال به حدی است که در کارکردها یا فرایند رشد ایجاد اختلال می کند و در قلمرو رفتارهای تکانشی، با رفتارهایی چون ارائه جواب پیش از پایان پرسش یا ارائه نامناسب نظرات بدون توجه به نتایج آن، صبرنداشتن در رعایت نوبت و ایجاد مزاحمت برای دیگران، مشاهده می گردد. سبب شناسی این اختلال به دو عامل اساسی محیط و ژنتیک اشاره دارد. از این رو شناخت دقیق تر عوامل مؤثر بر این اختلال دارای اهمیت می¬باشد. این پژوهش نیمه آزمایشی، به دنبال واکاوی عوامل مؤثر بر به وجود آمدن اختـلال نقص توجـه و بیش فعالی به عنوان شایع ترین اخـتلال دوران کودکی، به عنوان یک راهبـرد انتخـابی و در قالب یک تحقیق میدانی، بوده است. یافته ها نشان می دهند علی رغم این که معمول‌ترین و شناخته شده ترین درمان پذیرفته شده برای اختلال نقص توجه ـ بیش فعـالی کودکان، داروهای محرک روانی می‌باشد، لکن اثرات این داروها، غالباً سطحی است. به نظر می رسد یک برنامه تغذیه مدون بتواند به بهبود این اختلال کمک نماید. /downloadfilepdf/13518