موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه Journal of Studies and Research in Behavioral Sciences فصلنامه مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری 2717-1345 8 1 2026 02 05 Assessing the Impact of Psychiatric Nursing Interventions on Improving the Quality of Life of Patients with Chronic Mental Illnesses سنجش تأثیر مداخلات روان پرستاری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مزمن روانی 71 96 FA Masoud Bahariyan Department of Counseling, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran مسعود بهاریان گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Sakineh Omidi Department of Psychology, University of Tehran, Tehran, Iran سکینه امیدی گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 2025 09 20 Chronic mental illnesses, including schizophrenia, bipolar disorder, and severe depression, are among the most significant challenges for mental health systems worldwide and in Iran due to their persistent, recurrent, and multidimensional nature. These disorders are not only associated with a decline in psychological, social, and occupational functioning but often lead to a significant reduction in quality of life, increased dependence on family and care systems, higher economic burdens of treatment, and a decrease in individual and social adaptation levels. Psychiatric nursing interventions, as part of comprehensive mental health care, can play an effective role in improving outcomes for patients with chronic mental illnesses through illness education, strengthening coping skills, emotional support, enhancing treatment adherence, and organizing daily activities. The present study aimed to assess the impact of psychiatric nursing interventions on improving the quality of life of patients with chronic mental illnesses. This was an applied, quantitative, experimental study using a double-blind clinical trial design with a 12-week longitudinal approach. The study population consisted of 80 patients with chronic mental disorders who were randomly assigned to intervention and control groups. In addition to standard pharmacological treatment, the intervention group participated in 10 sessions of psychiatric nursing interventions, including illness education, coping skills training, emotional support, and daily activity planning, while the control group received only routine pharmacological care. Data collection instruments included the Quality of Life Questionnaire and a Psychological Functioning Assessment Questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and inferential tests, including paired t-test, Mann-Whitney, one-way ANOVA, and multiple logistic regression. The results showed that psychiatric nursing interventions significantly increased the quality of life in the intervention group, and this improvement was significant in physical, psychological, social relationship, and environmental dimensions. Furthermore, active patient participation in sessions and the level of family support were important predictors of improved quality of life. Based on these findings, it can be concluded that psychiatric nursing interventions, as an essential supplement to pharmacological treatment, have high potential for enhancing the quality of life of patients with chronic mental illnesses. بیماری های مزمن روانی، از جمله اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و افسردگی شدید، به دلیل ماهیت پایدار، عودکننده و چندبعدی خود، از مهم ترین چالش های نظام های سلامت روان در جهان و ایران به شمار می آیند. این اختلالات نه تنها با افت کارکرد روان شناختی، اجتماعی و شغلی همراه اند، بلکه در بسیاری از موارد به کاهش معنادار کیفیت زندگی، وابستگی بیشتر به خانواده و نظام مراقبتی، افزایش بار اقتصادی درمان و افت سطح سازگاری فردی و اجتماعی منجر می شوند. در این میان، مداخلات روان پرستاری به عنوان بخشی از مراقبت های جامع سلامت روان، می توانند از طریق آموزش بیماری، تقویت مهارت های مقابله ای، حمایت عاطفی، ارتقای پایبندی درمانی و سازمان دهی فعالیت های روزمره، نقش مؤثری در بهبود پیامدهای بیماران مزمن روانی ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف سنجش تأثیر مداخلات روان پرستاری بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مزمن روانی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، پژوهشی کمی از نوع تجربی با طرح کارآزمایی بالینی دوگانه سوکور و رویکرد طولی 12 هفته ای بود. جامعه آماری پژوهش را 80 بیمار مبتلا به اختلالات روانی مزمن تشکیل دادند که به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله، افزون بر درمان دارویی استاندارد، در 10 جلسه مداخله روان پرستاری شامل آموزش بیماری، آموزش مهارت های مقابله ای، حمایت عاطفی و برنامه ریزی فعالیت های روزانه شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل فقط مراقبت دارویی معمول را دریافت نمود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی و پرسشنامه ارزیابی عملکرد روانی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های استنباطی شامل تی زوج شده، من-ویتنی، تحلیل واریانس یک طرفه و رگرسیون لجستیک چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخلات روان پرستاری موجب افزایش معنادار کیفیت زندگی در گروه مداخله شد و این بهبود در ابعاد جسمی، روانی، روابط اجتماعی و محیط زندگی نیز معنادار بود. همچنین، مشارکت فعال بیماران در جلسات و سطح حمایت خانوادگی از پیش بین های مهم بهبود کیفیت زندگی بودند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که مداخلات روان پرستاری، به عنوان مکملی ضروری در کنار درمان دارویی، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت زندگی بیماران مزمن روانی دارند. https://jobssar.ir/downloadfilepdf/15123