موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه فصلنامه مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری 2717-1345 7 3 2025 09 23 Modern Approaches in Primary Education and Their Impact on the Development of Children’s Social Skills رویکردهای نوین در آموزش ابتدایی و تأثیر آن‌ها بر رشد مهارت‌های اجتماعی کودکان 26 32 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حسین گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، واحد کرج، البرز، ایران زهرا گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، واحد کرج، البرز، ایران 2025 06 01 This study aimed to investigate the impact of modern approaches in primary education (including active learning, project-based learning, game-based learning, and neuro-education) on the development of children’s social skills (including cooperation, empathy, conflict management, and group participation). The research design was experimental, employing a purposeful small-sample longitudinal method over 12 months. The statistical population consisted of 120 students from grades one to three in public primary schools in Tehran, who were randomly assigned to an intervention group (n=60) and a control group (n=60). The intervention group underwent a 16-week program utilizing modern educational approaches, while the control group received traditional instruction. The primary research instruments included the Children’s Social Skills Development Questionnaire, along with structured classroom observations and qualitative interviews with teachers. Data were analyzed using descriptive statistics (mean, standard deviation), paired t-tests, repeated-measures ANOVA, and dynamic regression analysis. The results indicated that the intervention group showed significant improvements in the overall social skills scale (p < 0.001), cooperation (p = 0.002), empathy (p = 0.001), and conflict management (p < 0.001), whereas no significant difference was observed in the control group. Regression analysis suggested that game-based learning and clinical neuro-education had the greatest impact on increasing empathy and reducing maladaptive behaviors (β = 0.42, p < 0.01). The findings suggest that modern educational approaches, particularly those designed based on the principles of child clinical psychology, can effectively contribute to the development of social skills in primary school students. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر رویکردهای نوین در آموزش ابتدایی (از جمله یادگیری فعال، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مبتنی بر بازی و آموزش مبتنی بر عصب‌شناسی) بر رشد مهارت‌های اجتماعی کودکان (از جمله همراهی، همدلی، مدیریت تعارض و مشارکت گروهی) انجام شد. طراحی پژوهش تجربی با روش کوچک‌نمونه‌گیری هدفمند و طولی در ۱۲ ماه اجرا گردید. جامعه آماری شامل ۱۲۰ دانش‌آموز کلاس اول تا سوم دبستان‌های دولتی شهر تهران بودند که به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله (۶۰ نفر) و کنترل (۶۰ نفر) تقسیم شدند. گروه مداخله تحت مداخله ۱۶ هفته‌ای با استفاده از رویکردهای نوین آموزشی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل به‌صورت سنتی آموزش دید. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه رشد مهارت‌های اجتماعی کودکان به‌همراه مشاهده ساختاریافته در کلاس درس و مصاحبه کیفی با معلمان بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار)، آزمون تی زوج‌شده، آزمون (ANOVA) با اندازه‌گیری‌های تکرارشده و تحلیل رگرسیون پویا تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه مداخله به‌طور معناداری در مقیاس کلی مهارت‌های اجتماعی (p < 0.001)، همراهی (p = 0.002)، همدلی (p = 0.001) و مدیریت تعارض (p < 0.001) بهبود یافت، در حالی که تفاوت معناداری در گروه کنترل مشاهده نشد. تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که یادگیری مبتنی بر بازی و عصب‌شناسی بالینی بیشترین تأثیر را در افزایش همدلی و کاهش رفتارهای ناسازگارانه داشتند (β = 0.42, p < 0.01). یافته‌ها حاکی از آن است که رویکردهای نوین آموزشی، به‌ویژه آن‌هایی که بر اساس اصول روان‌شناسی بالینی کودکان طراحی شده‌اند، می‌توانند به‌طور مؤثر در توسعه مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان ابتدایی کمک کنند.

/downloadfilepdf/15393