موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه فصلنامه مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری 2717-1345 5 3 2023 11 20 بررسی مروری محدودیت‌های بکارگیری گروه درمانی شناختی _ رفتاری در ایران و خارج از کشور 40 58 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA عبدالعظیم دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی مهران دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی شهریار مربی، گروه آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شادگان اسراء کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه چمران اهواز 2023 04 11 گروه درمانی یکی از انواع روش‌های روان‌درمانی است که یک یا دو درمانگر با گروهی از افراد دارای مشکلات مشابه کارمی‌کند. گروه درمانی شناختی-رفتاری یکی از پرکاربردترین انواع روان‌درمانی گروهی می‌باشد. کشف محدودیت‌های یک مداخله می‌تواند به پیشبرد مسیر علمی زمینه مورد پژوهش، شناسایی نقاط ضعف و قوت، و ارتقاء آن شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی مروری محدودیت‌های به‌کارگیری گروه درمانی شناختی-رفتاری در ایران و خارج از کشور بود. بدین منظور پژوهش‌های آزمایشی داخل و خارج از ایران در زمینه محدودیت‌های گروه درمانی شناختی-رفتاری از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ مورد بررسی قرار گرفتند. محدودیت‌های گروه درمانی شناختی-رفتاری در ایران و در خارج از کشور در ۱۰ زمینه دسته بندی شدند. نتایج پژوهش حاضر محدودیت‌های ده گانه زیر را شامل شد: ۱- محدودیت در ارزیابی (فرایند و روش تشخیص)؛ ۲- فرایند و محتوای مداخله؛ ۳- تعداد جلسات و تلفیق روان‌درمانی ؛ ۴- محیط و مکان مداخله؛ ۵- بافت جغرافیایی- فرهنگی- اجتماعی؛ ۶- عدم هماهنگی در میزان تخصص درمانگر و تعداد درمانگر و دستیاران ؛ ۷- مشارکت و افت شرکت کنندگان در گروه درمانی؛ ۸- ملاحظات اقتصادی و بار مالی؛ ۹- ضرورت و اولویت ارائه مداخله؛ و ۱۰- تأثیر شدت، حدت، نوع اختلال و بیماری همبود در مداخله. جزئیات مربوط به بررسی محدودیت‌های هر دسته، در بخش یافته‌ها و نتایج تشریح شدند. در این پژوهش به چالش‌های روش شناسی، میزان اثربخشی و سایر جنبه‌های مداخله را اشاره نشده است. پیشنهاد می‌شود برای ارزیابی دقیق این مداخله، بررسی‌های مروری مکرر صورت گیرد تا گروه درمانی شناختی- رفتاری (CBGT) به‌صورت بهینه به روز رسانی گردد. /downloadfilepdf/1702857