موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه فصلنامه مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری 2717-1345 7 1 2025 04 07 The effectiveness of mindfulness training on anxiety in borderline personality patients referred to a psychiatric clinic in Sari city اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر اضطراب بیماران شخصیت مرزی مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی شهرستان ساری 1 19 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حمزه مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، پژوهشکده اعتیاد، تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران خدیجه کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران جمشید استاد، گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران 2024 11 03 The aim of the present study is to investigate the effectiveness of mindfulness training on reducing anxiety in patients with borderline personality disorder who have referred to the psychiatric clinic in Sari. The research method is a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. The study population is patients referring to a clinic in Sari. The study sample is 30 borderline personality patients referring to a clinic in Sari. In this study, the Spielberger Anxiety Questionnaire (1970) was used. First, both groups completed the above questionnaire as a pre-test. It was held in 8 sessions for the experimental group, and finally, a post-test was administered to both groups. The research hypotheses were examined with comparative statistical methods of mean, paired t-test, and independent t-test in the two post-test and pre-test groups. The results showed that mindfulness training had no significant difference on state and trait anxiety in the experimental group before and after the training. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر کاهش اضطراب در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است که به کلینیک روان‌پزشکی شهرستان ساری مراجعه کرده‌اند. روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه مورد مطالعه بیماران مراجعه کننده به یک کلینیک شهر ساری می باشد. نمونه مورد مطالعه 30 نفر از بیماران شخصیت مرزی مراجعه کننده به یک کلینیک شهر ساری می باشد. در این مطالعه از پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر (1970) استفاده شده است. ابتدا هر دو گروه پرسشنامه فوق را به عنوان پیش آزمون تکمیل کردند در 8 جلسه برای گروه آزمایشی برگزار شد و در انتها برای هر دو گروه پس آزمون اجرا شد. فرضیه های پژوهش با روش های آماری مقایسه ای میانگین و تی زوجی و تی مستقل در دو گروه پس آزمون و پیش آزمون مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش ذهن آگاهی بر اضطراب حالت و صفت گروه آزمایشی قبل و بعد آموزش تفاوت معنا داری ندارد. /downloadfilepdf/18324