این پژوهش با هدف طراحی پروتکل‌های مشاوره شغلی مبتنی بر نظریه‌های روانشناسی شخصیت برای افراد دارای اختلالات روانی مزمن انجام شده است. اختلالات روانی مزمن می‌توانند به‌شدت بر عملکرد شغلی و رضایت از کار تأثیر بگذارند. با توجه به اهمیت اشتغال در بهبود کیفیت زندگی این افراد، طراحی مداخلات مشاوره شغلی متناسب با ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها ضروری است. این پژوهش از نوع پژوهش ترکیبی (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 15 متخصص روانشناسی شخصیت و مشاوره شغلی، نظریه‌های مرتبط و مؤلفه‌های کلیدی طراحی پروتکل‌ها استخراج شد. در بخش کمی، 120 نفر از افراد دارای اختلالات روانی مزمن (تشخیص‌شده توسط متخصصان روانپزشکی) با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان در پرسشنامه‌های استاندارد روانشناسی شخصیت (NEO-FFI) و ارزیابی‌های شغلی (شامل ارزیابی علایق شغلی، مهارت‌ها و محدودیت‌ها) شرکت کردند. داده‌های کیفی با استفاده از تحلیل محتوا و کدگذاری موضوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (ANOVA، t-test، تحلیل رگرسیون) تحلیل شدند تا ارتباط بین ویژگی‌های شخصیتی و متغیرهای شغلی بررسی شود. تحلیل داده‌ها نشان داد که بین برخی از ابعاد شخصیت (مانند برون‌گرایی، وظیفه‌شناسی و سازگاری) با موفقیت شغلی و رضایت از کار ارتباط معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج، پروتکل‌های مشاوره شغلی متناسب با گروه‌های مختلف شخصیتی طراحی گردید. این پروتکل‌ها شامل تکنیک‌هایی برای شناسایی نقاط قوت و ضعف، تعیین اهداف شغلی واقع‌بینانه، توسعه مهارت‌های شغلی و مقابله با موانع موجود در محیط کار است.

مشاوره شغلی اختلالات روانی مزمن روانشناسی شخصیت پروتکل مشاوره.